1. Wstęp

"Standardowa biblioteka Pythona" stanowi zbiór różnorodnych komponentów.

Zawiera ona definicje typów danych, takie jak liczby i listy, które można zaliczyć do "jądra" języka. Dla tych typów jądro języka definiuje formy literałów i narzuca pewne zasady dotyczące ich składni, lecz w pełni tej składni nie definiuje Jądro języka definiuje natomiast takie własności składniowe, jak pisownia i priorytety operatorów.

Biblioteka zawiera również wbudowane fukcje i wyjątki -- obiekty, które mogą być użyte przez jakikolwiek kod Pythona bez potrzeby stosowania operacji import. Niektóre z nich są zdefiniowane przez jądro języka, lecz wiele z nich nie ma znaczenia dla podstawowej składni języka.

Na większą część biblioteki składa się zbiór modułów. Zbiór ten można podzielić na wiele sposobów. Niektóre moduły są napisane w C i wbudowane w interpreter Pythona; inne są napisane w Pythonie i importowane w postaci kodu źródłowego. Niektóre moduły udostępniają interfejsy bardzo specyficzne dla Pythona, takie jak wypisywanie stosu wywołań. Część modułów udostępnia interfejsy specyficzne dla szczególnego systemu operacyjnego, jak na przykład dostęp do specjalizowanego sprzętu. Inne moduły zawierają interfejsy specyficzne dla konkretnej dziedziny oprogramowania, jak na przykład World Wide Web. Niektóre modyły są dostępne we wszystkich wersjach i dla wszystkich systemów operacyjnych, inne są dostępne wyłącznie gdy system operacyjny na to pozwala lub ich wymaga. Jeszcze inne są dostępne wyłącznie w przypadku, gdy została wybrana odpowiednia opcja konfiguracyjna na etapie kompilacji i instalacji Pythona.

Ten podręcznik jest zorganizowany według zasady "od środka" -- najpierw opisuje wbudowane typy danych, następnie wbudowane funkcje i wyjątki a na końcu moduły, zgrupowane tematycznie w poszczególnych rozdziałach podręcznika. Kolejność rozdziałów jak również kolejność modułów w ramach rozdziału jest z grubsza ustalona według ważności -- od najpowszechniej używanych do mniej ważnych.

Oznacza to, że jeśli zaczniesz czytać ten podręcznik od początku i przeskoczysz do dalszych rozdziałów kiedy się znudzisz, uzyskasz rozsądny przegląd dostępnych modułów i dziedzin aplikacji które są obsługiwane przez bibliotekę Pythona. Oczywiście nie musisz czytać tego jak powieści -- możesz również przeglądać spis treści (na początku podręcznika), lub wyszukiwać konkretne funkcje, moduły lub sformułowania w indeksie (na końcu). Ostatecznie, jeśli lubisz przypadek, możesz wybrać przypadkową stronę (zobacz też: random) i poczytać rozdział lub dwa. Niezależnie od kolejności w jakiej przeczytasz zawartość tego podręcznika warto zacząć od rozdziału 2, "Wbudowane typy, wyjątki i funkcje" ponieważ pozostałe rozdziały podręcznika zakładają zaznajomienie się z tym materiałem.

Poloneza czas zacząć!

Zajrzyj do Informacji na temat tej publikacji... aby pomóc w jej rozwoju.